donderdag 23 februari 2017

Voor het echie

Afgelopen maand hielden we het budget aan dat vanaf nu actueel is. In grove lijnen deden we dat al langer.
Nu lieten we het salaris van ML geheel links liggen en deden alles van het salaris van VL.

Lukte het? Ja! We hielden zelfs nog wat over. Dat ging richting buffer.
Vandaag begint onze nieuwe financiële maand. Vol goede moed gaan we deze tegemoet.

Er staat nog een weekend weg gepland. Dat is al betaald van een bonus. Dus buiten de benzine en wellicht wat luxer eten verwacht ik daar geen extra kosten.

Ook staan er maar liefst vijf verjaardagen op de kalender. Voor drie ben ik klaar qua cadeautjes, de andere twee ben ik nog niet uit.
Binnenkort schrijf ik daar eens wat meer over.

Nu eerst genieten van de carnaval, op bescheiden schaal, en van de vakantie met zijn allen!

donderdag 2 februari 2017

Het meeste bespaar je door...

Simpelweg iets niét te kopen.

Soms kom je er niet onderuit. Spullen gaan kapot, iemand maakt iets stuk, je kinderen vinden een stift en verknoeien de bekleding van je bank....
Toch zijn er vaak mogelijkheden genoeg om niets te kopen.
Stel je schoenen (of bijna ieder ander voorwerp) gaan kapot. Veel mensen denken als eerste aan nieuwe schoenen kopen. Logisch ook, want met al die reclame om ons heen is dat haast een natuurlijk signaal naar je hersenen geworden.

Wat kun je anders doen?
Stel jezelf de volgende vragen:

Heb ik nog andere schoenen (voor het betreffende seizoen/weertype)? Zo ja, draag die dan. Ook als je ze minder fijn vindt zitten, want zo heb je meteen een goede indruk waar je volgende echt nieuwe schoenen wel aan moeten voldoen (korreltje zout svp).
Heb je schoenen voor een ander seizoen die misschien toch wel kunnen? Omdat het een zachte winter is of juist een niet zo mooie zomer.

Is het antwoord nee, dan vraag je door:
Kan het tweedehands?
Het antwoord op deze vraag is héél persoonlijk. Voor VL is het antwoord ja, voor ML is het nee( in het voorbeeld van de schoenen). Allebei prima.
Tweedehands kopen werkt het makkelijkst als je bijvoorbeeld merktrouw bent, dan weet je precies welke maat van welk merk je past. VL is bij schoenen nogal gehecht aan een bepaald merk vanwege het draagcomfort en de mogelijkheid er steunzolen in te dragen. Nieuwe schoenen van dit merk kosten tussen de €90,-  en €150,-. Tweedehands scoort VL ze meestal, als nieuw (echt waar) voor €20,-.
Dat is een vlugge besparing. Het moet wel je ding zijn hoor, als je er vies van bent kan het een brug te ver zijn. Maar VL heeft nog nóóit een miskoop gedaan, nóóit stinkende of vieze schoenen gekocht.
Ook voor kinderen werkt dit prima. Het is een misverstand dat tweedehands schoenen de voet vervormen. Het dragen van schoenen an sich is slecht voor een kindervoetje. Daar zijn genoeg onderzoeken naar gedaan.
Ook hier is een goede schoen makkelijk te vinden als je merktrouw bent.
De eerste plaats waar wij onze tweedehands items kopen is m.arktplaats.

Vind je daar niet wat je zoekt of is dit boven je budget?
Ga naar rommelmarkten en kringloopwinkels. Daar vind je voor een fractie van de nieuwprijs wellicht wel wat je zoekt.
Bij ons in de buurt is maandelijks een kofferbak markt. Elke keer dat we er waren stonden er wel een paar "hippe dames" die heel modieuze en goede schoenen en kleding verkochten. Met name voor vrouwen en kinderen is er veel te vinden.
Het voordeel van kringloopwinkels en rommelmarkten is natuurlijk dat je het product ziet. Zo weet je wat je koopt.

Een gezellige en zeer goedkope optie is een ruilavond met vrienden en familie te houden. Dan moet er natuurlijk net wat meer mensen met dezelfde maten tussen zitten. Dit hebben wij nog nooit gedaan, maar lijkt VL erg leuk om eens te organiseren.

Zijn dit allemaal geen opties?
Dan kun je, als je budget het toelaat, opteren voor nieuwe schoenen. In dat geval is het fijn als je nog wat korting kunt krijgen. Vooruitzien is ook hier weer slim. Zo is er twee keer per jaar sale. Dan kun je vast kijken wat je nodig gaat hebben.
Is er geen sale? Vergelijken loont de moeite. Dat kan natuurlijk online, maar ook in gewone winkels.

Het volle pond betalen is zelden nodig. Soms vergt besparen wat meer denkwerk, maar zodra het je tweede natuur is wordt het makkelijker. Scheelt ook als je weet waarvoor je het doet.

dinsdag 31 januari 2017

Consuminderen is vooruitdenken

Voor het vierde jaar kopen we in de periode december en januari voor een heel jaar afwasmiddel en wasmiddel voor een iets kortere periode. Waarom?

Het viel ons een aantal jaren geleden op dat dit bij een bepaalde supermarkt, p.lus, altijd 1+1 is tijdens de periode dat je er voor een boodschappenpakket kunt sparen. We gebruiken bijna altijd dezelfde merken. Die vinden we uiteindelijk het fijnst. Nu kopen we groot in, de rest van het jaar lagere uitgaven per week op het boodschappenbudget en het pakket is snel bij elkaar gespaard.

In het begin van ons consuminderavontuur maakte ik het wasmiddel zelf. Dat was echt low budget, van zeepvlokken. Google het maar eens als je nieuwsgierig bent. Uiteindelijk moesten we toch toegeven dat het niet zo best schoonwaste. Dus zijn we weer overgestapt, na wat omzwervingen, naar ons oude vertrouwde merk.

Het helpt bij zulke inkooptechnieken enorm als je de plaats hebt om iets op te kunnen slaan. Daarnaast is het ook handig als je weet hoe lang je met een product doet. Simpelweg bij het openmaken van een nieuwe verpakking de datum erop schrijven en even terugrekenen op het moment dat de verpakking leeg is.
Als je dat drie keer doet heb je een redelijk gemiddelde. Zo kwamen wij erachter dat we twee weken met een fles afwasmiddel doen. We hebben geen afwasmachine. Toch vind ik het verbruik best hoog. Maar we hebben geprobeerd het omlaag te brengen. Dat is tot nu toe niet gelukt.

Doucheproducten koop ik ook graag met veel tegelijk in. Meestal ga ik daarvoor naar onze oosterburen. Onlangs slaagde ik bij z.eeman voor shampoo en bodylotion van een merk dat uit het assortiment ging. Kostte nog €0,25 per fles.

Het hamsteren zit wel een beetje in mijn genen ben ik bang. Oma was er al altijd mee bezig en mijn tante doet het net als ik. Je moet ervan houden ook denk ik. Sommige mensen vinden het de grootste onzin om voor een jaar afwasmiddel in huis te hebben. Ik zie alleen maar voordelen. We hebben de plaats, dus waarom niet.

Doen jullie aan groots inkopen?

vrijdag 27 januari 2017

Nog viereneenhalve week...

Dan stopt ML definitief met werken voor een baas en gaat hij zich storten op het huismannenbestaan.
Hij heeft er zin in! En ik ook!

Natuurlijk heeft het financiële consequenties. Theoretisch kunnen we het precies redden van mijn loon met alle lasten en wensen die we momenteel hebben en vervullen. Maar het is beter wat minder te wensen en de lasten hier en daar nog wat lager te maken.
Je zou denken dat er na jaren en jaren van consuminderen niets meer te besparen valt. Toch is dat niet zo.

Een grote besparing zou het wegdoen van een van de twee auto's zijn.
Dat zou dan de kleine auto moeten zijn, omdat we daar niet met het hele gezin in passen.
Buiten de eventuele opbrengst bij verkoop zou dat €19,- wegenbelasting schelen elke maand en een kleine €11,- aan verzekering. Dat is een besparing van €30,- structureel.
Ook scheelt het straks benzine kosten. ML rijdt nu drie dagen per week 60 kilometer per dag voor zijn werk. Die kilometers sparen we uit. De mijne blijven gelijk, maar worden iets duurder per kilometer, omdat ik met een grotere auto zal rijden. Namelijk de gezinsauto.
ML zal de kinderen drie dagen per week met de fiets móeten brengen. Dat is soms vervelend, maar eigenlijk is het vaak helemaal geen slecht weer om te fietsen.
Daarbij is het nou ook weer geen wereldreis naar school en uiteraard heeft iedereen regenkleding en de kleintjes zitten sowieso droog onder de huif van de bakfiets.

Hoewel het een duidelijke besparing oplevert zijn we nog niet zo zeker van het feit dat deze stap ook gezet gaat worden. Sinds kort zijn we mantelzorgers van een familielid. Er is al een aantal keer een situatie ontstaan waarin we beide afhankelijk waren van onze auto's, omdat de één met het familielid ergens heen moest en de ander met de kinderen weer ergens anders heen moest.
Natuurlijk is dit vaak een kwestie van beter plannen, maar sommige afspraken, zoals specialistenbezoek, laten zich slecht plannen.

Moeilijk dus.....

Waar we dan weer niet over hoeven te twijfelen is het besparen op onze eigen wensen. Wij hebben er niet veel, maar een ding dat we heel graag deden was carnaval vieren. Dat slaan we dit jaar grotendeels over. Geen zin is de hoofdreden, grote besparing is een mooie bijkomstigheid.
Het geld dat daar niet naar toe gaat, wordt fijn in de buffer gestort. Zijn we weer wat zekerder van een financieel gezonde toekomst.

dinsdag 17 januari 2017

Hoe wensen en dromen veranderen....

Het was 2012 toen ons huis bijna klaar was. De stukadoor rende beneden de benen onder zijn lijf uit om voor de vorst alles gestuct te hebben. En ik hield boven in het bijzijn van mijn man een positieve zwangerschapstest vast!

Dit kon niet waar zijn, het kon toch niet meer?? Vol vreugde zagen we het nieuwe kindje tegemoet. Maar het mocht niet zo zijn. We verloren dit kindje nog voordat het jaar voorbij was.

Het nieuwe jaar begon echter met weer een wonder, want ik was meteen weer zwanger! Een prachtig kind werd geboren in het najaar!

Ons huis was nog net groot genoeg voor ons gezin. Beetje schuiven hier en daar, maar dat moest kunnen.
Ondertussen genoot ik van ouderschapsverlof en werkte nog maar 12 uur. Financieel leverden we behoorlijk wat inkomen in. Maar vreemd genoeg hielden we meer over dan ooit. Simpelweg omdat ik er boven op zat. Elke dag had ik maximaal overzicht over de inkomsten en uitgaven.

Koken van scratch was wel soms lastig met een kleine baby, maar lukte toch nog.
Daar bespaar je natuurlijk ontzettend veel geld mee. Tot ik op een moment zo'n energiedip kreeg dat ik steeds makkelijker eten koos om te koken. Dat had een oorzaak.

Tegen alle verwachtingen in was ik weer zwanger. Een hele zware zwangerschap deze keer. Fysiek leverde ik flink in.
Met als resultaat een prachtige baby wederom.
En enkele dagen later een vreselijke diagnose voor mij. Ik werd ernstig ziek, maar gelukkig ook weer beter.

Toen ik eenmaal goed hersteld was werd het tijd uit te kijken naar een groter huis. Of toch verbouwen?
We besloten te verkopen en dat gebeurde uiteindelijk ook voor een mooie prijs.

We kochten ons droomhuis op een droomplek en met lasten waarvan we voorheen alleen maar konden dromen.
Ondertussen werkte ik mijn gewone uren weer, 24 uur, en ML werkte ook parttime. Met name omdat ik de zorg voor de baby's nog slecht kon conbineren met herstellen, huishouden en werk.

Maar het beviel zo goed dat hij nooit meer volledig aan de slag is gegaan. En nu dus zelfs ontslag heeft genomen!

Hoe sparen tot iets prachtigs kon leiden...

In 2008 kochten we ons tweede koophuis. Het eerste kochten we in 2005, we verbouwden het naar een strak en modern huis. We waren het helaas niet zo snel kwijt. We hadden het nieuwe huis namelijk al gekocht! Toen kreeg je nog twee hypotheken, nu is dat véél lastiger.

We leefden ruim een jaar met dubbele lasten. En toen we in 2009 weer adem kregen gaven we eerst structureel te veel uit. Er was toch een gevoel van, dat hebben we wel verdiend na zo'n zware tijd.
Maar lang ging dat niet door. Het nieuwe huis bleek toch echt veel slechter te zijn onderhouden dan verwacht. Dus gingen we sparen voor het onderhoud. We schrapten een heleboel uitjes, uiteten voor het grootste deel en stopten allebei met roken. Dat laatste gewoon van het één op het andere moment.

Zo spaarden we een kleine €10.000,- in een jaar tijd.
In 2011 kregen we te horen dat een groot gezin, onze enige echte wens, er medisch gezien niet voor ons in zat. We zouden met zijn drietjes blijven.
Daarom verbouwden we het huis naar  onze wensen voor ons kleine gezin.
Het geheel kostte ons een kleine €30.000,- die we tussen 2009 en 2012 bijeen spaarden.
De kosten voor deze enorme verbouwing bleven nog vrij laag als je de omvang bekeek, omdat mijn man vrijwel alles zelf heeft gedaan.

Inmiddels waren we fanatieke consuminderaars geworden en was een besparing op wat dan ook meer onze natuur geworden dan uitgeven vroeger was. We zaten gebeiteld, een leuk klein gezin, een mooi huis en financiële vrijheid door keuzes in het verleden.

Daar kwam echter verandering in....op een hele leuke manier!


Zonder slag of stoot?

Nu we nog beide parttime werken worden we al vaak jaloers bekeken. Mensen gaan natuurlijk uit van hun eigen situatie en concluderen al snel dat een dergelijk leven er voor hen niet in zit.
Maar dat is vaak helemaal niet waar. Het is juist door het kritisch bekijken van je huidige leven dat je kunt zien waar de toekomst je kan brengen.

Toen wij daarmee begonnen in 2009 hadden we nooit gedacht dat we, toen nog als driekoppig gezin, van minder konden rondkomen dan de twee bijna fulltime salarissen die we toen hadden.
Toch vonden we het beter om te besparen.

Het kostte weinig moeite om de eerste klappers te slaan. De inkoppers dus, dubbele verzekeringen opzeggen, abonnementen schrappen, donaties kritisch bekijken.
Daar hadden we meteen al een honderd euro per maand (!) meer door op onze spaarrekening.

Daarna keken we naar rijgedrag, tankgedrag en autogebruik. Door minder vaak de auto te nemen en bij het tanken geen extraatjes mee te nemen hielden we weer meer geld over.

Wat we bespaarden werd ook daadwerkelijk gespaard. Daardoor staat er nu een mooie studiepot klaar voor de kinderen, waarvan de oudste nog eerst tweeënhalf jaar basisschool te gaan heeft en middelbaar onderwijs alvorens (misschien) te gaan studeren. Je weet maar nooit wat ze gaan doen tegen die tijd. Natuurlijk hoeft die studiepot niet toereikend te zijn, ook dat veranderd met elk kabinet lijkt 't wel. Maar er is een begin.

Al dat besparen ging niet zonder slag of stoot. Sommige dingen kosten tijd om los te kunnen laten. En weer andere dingen wil je überhaupt niet opgeven.
Het helpt wel om een duidelijk doel voor ogen te hebben. Dan laat je dingen eerder dan wanneer je geen doel hebt.

Hoe we verder bespaarden en spaarden lees je de volgende keer.